Vandaag sprak ik met Andreas, een Duitser. Nou doe ik dat de laatste tijd wel vaker, want ik bereid me voor op een trip naar de Leadership Academy in Oostenrijk (waarover later ongetwijfeld meer) en hij brengt me daartoe de taal bij. In mijn poging om zoveel mogelijk onderwijsbegrippen in het Duits te leren, Wiki ik heel wat af.

Onze gesprekken gaan voortdurend over het Nederlandse schoolsysteem in vergelijking met het Duitse en Oostenrijkse. En vandaag kwamen we daarbij weer op het onderwerp ‘onderwijs anders’. Ik vertelde hem dus weer vol vuur over de grote diversiteit aan mogelijkheden die ouders en kinderen hebben om voor onderwijs te kiezen dat bij je past. En ook over de Democratische Scholen, waar niet veel ouders voor kiezen, maar waar wel veel kinderen terecht komen die het in het reguliere systeem niet redden. En over de moeilijkheden die die scholen soms hebben als ze niet bekostigd zijn, en dus vaak een probleem hebben met de leerplichtwet.

“In Duitsland is zoiets helemaal niet mogelijk!”, vertelde Andreas. En dat bevreemdde mij. Maar het is waar. Tenminste, dat zegt de Wiki-pagina die we vonden:  http://de.wikipedia.org/wiki/Bildungspflicht

Hier wordt onderscheid gemaakt tussen leerplicht en schoolplicht. In Duitsland mag je alleen je kind aanmelden op door de staat erkende scholen. Er is weinig ruimte voor vrijheid van keuze van ouders. In Oostenrijk kan dat blijkbaar wel, en worden scholen met bijzondere onderwijsconcepten (waartoe zij ook Montessori rekenen), bekeken als ‘thuisonderwijs’.

En nu Nederland: ook wij hebben de mogelijkheid om ons onderwijs anders in te richten, op grond van levensbeschouwing of maatschappijvisie.  Dat vind ik een groot goed. En dat vind ik niet alleen, dat wordt onderbouwd door Artikel 26 van de Mensenrechten:
http://nl.humanrights.com/what-are-human-rights/videos/right-to-education.html

Maar soms vraag ik mij af of we ons wel goed realiseren hoe goed het is dat ons systeem ruimte laat voor mensen. Van CNVO kreeg ik zojuist het bericht toegespeeld dat we op 17 maart de Dag van de Leerplicht houden. En dan vraag ik me af: gaan we ons dan bezighouden met de ruimte die wij kinderen en ouders kunnen en mogen laten? Of gaat het er ons (in onderwijsland) om, onze onzekerheden te beteugelen en van onze rechten verplichtingen te maken?

Advertenties